มนุษย์หน้าแบนกับแมลงสาบหน้าโง่

เวลาที่คุณแอบชอบใครสักคนคุณจัดการอย่างไร?

ทั้งกับความรู้สึกของตัวเองและกับสถาณการณ์เวลาที่ต้องเจอ "เขา"

ฉันถามแบบต้องการคำตอบจริงๆไม่ได้ถามเพื่อเข้าสู่บันทึกของฉัน หากคุณมีไอเดียกรุณาบอกฉัน เพราะตอนนี้

ฉันจัดการกับทั้งสองสิ่งไม่ได้เลย.....

ในส่วนของความรู้สึกของฉัน

ฉัน เหมือนแมลงสาบในสถานการณ์ที่ต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์ที่กลัวแมลงสาบ ด้วยอาการตกใจมันพยายามจะหนี แต่มันควบคุมทิศทางการบินไม่ได้ ส่วนไอ้มนุษย์หน้าแบนพยายามจะปัดมันไปให้พ้น ยิ่งปัด ยิ่งหนี มันยิ่งเข้าหา

มนุษย์ คิดว่าแมลงสาบเป็นสัตว์ประเภทกวนตีน ยิ่งเกลียดมันยิ่งมา พอตบให้ตายไปใส้แตก มันก็ยังอึดคืนชีพขึ้นมาอย่างปีศาจ พาร่างที่เปื้อนใส้ตัวเอง โงหัวขึ้นมามองหน้าท้าทายไอ้มนุษย์หน้าแบน

ฉันเป็นมนุษย์หน้าแบนที่เกลียดแมลงสาบ แต่ในนาทีนี้ ฉันคิดว่าฉันเข้าใจมัน ฉันเข้าใจมันถึงขนาดที่คิดว่าฉันเป็นมันด้วยซ้ำ

แมลง สาบกลัวคน มันหนี มันพยายามจะหนี แต่เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างทำให้มันควบคุมปีกสกปรกๆของมันไม่ได้ แรงดึงดูดของมันมีมากพอที่จะทำให้มันถลาเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อไปเกาะอยู่บน หัวของตัวอันตราย

มันเข้าไปเกาะอย่างงงๆ โง่ๆ และไร้ซึ่งเหตุผล เหตุผลเดียวที่มันหาได้คือ "แรงดึงดูด" ซึ่งมันเองไม่ได้บิ้วให้เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ธรรมชาติที่มนุษย์คิดว่าเป็นแค่ความกวนตีน

แม้จะถูกตบให้เจ็บแค่ไหน มันก็ยังอยากเงยหน้าขึ้นมองเขา ......

นี่เป็นเรื่องความรู้สึกของฉันตอนนี้ ตอนที่ฉันแอบชอบใครบางคน กรุณาอย่าเข้าใจผิด

ฉันเดาว่า คุณอาจจะขำกับเรื่องแมลงสาบหน้าโง่กับมนุษย์หน้าแบนอยู่ ฉันก็ขอให้คุณเอนจอย

แต่สำหรับฉันเรื่องนี้ไม่ได้น่าขำเลยสักนิด

ช่วง อาทิตย์แรกที่ฉันเกิดอาการเพ้อหนัก(น้อยกว่าตอนนี้) ฉันคุยกับพี่คนนึง เธอบอกว่าเธอไม่อยากจะตกหลุมรักใครอีกแล้ว เพราะมันเหมือนเราตกไปอยู่ไต้อิทธิพลของคนที่เราชอบ

ตอนนั้นฉันตอบกลับไปในใจอย่างตาใสหน้าแจ่มว่า "นาทีนี้ จะครอบครองตูนเลยก็ได้ ตูนยอมทุกอย่าง"

ตอนนี้ผ่านมาแล้วครึ่งเดือน แค่เค้าไม่ยอมพูดด้วย วันเวลาของฉันมันก็บูดแล้ว ฉันเริ่มรู้สึกถึงความน่ากลัวของการตกอยู่ภายไต้อำนาจ

แค่เขาดูเหมือนจะสนใจฉัน แค่เขายิ้มให้ แค่คุยแล้วตอบ แค่นั้น มันก็....เข้าใจใช่มั๊ย

ฉันเลือกที่จะเผชิญกับมัน ฉันจะทำให้ช่วงเวลาแบบนี้ให้อยู่กับฉันนานที่สุด มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่า ฉันมีชีวิต

(ปล่อย ให้คนบางคนกำหนดอารมณ์ของเราในแต่ละวัน...มันเรียกว่ามีชีวิตตรงไหน อาจจะเรียกได้ว่ามีชีวิต แต่เป็นชีวิตที่ขึ้นอยู่กับเขา...เฮ้อออออ)

ฉันคิดว่าอีกไม่นานฉันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นตัวของตัวเอง ใช้ชีวิตแบบเดิมของฉันไป

ซึ่งก็อีกนั่นแหละ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยากกลับไปเป็นแบบเดิมจริงๆรึเปล่า